Al echt herfst?

Na een genoeglijk dagje in Sint-Truiden reden we dan dus verder richting de Ardennen, het uiteindelijke doel van dit weekendje uit. Het weer was in St.-Truiden ook best meegevallen hoor.. slechts twee buitjes.. het had erger gekund. En op weg naar Sy was het bewolkt, maar toen we dat kleine dorpje aan de Ourthe naderden..

.. trok het net helemaal open en reden we onder een heerlijk zonnetje Sy binnen..

Meteen maar even de spullen naar de hotelkamer gebracht.. we hadden dit keer kamer 1..

(de zon deed rare dingen met m’n camera haha!) Het was zulk mooi weer, we hadden wel buiten op het tuinmeubilair kunnen gaan zitten..! haha! Maar dat deden we niet.. we gingen lekker even een klein wandelingetje in en rond Sy doen en liepen om te beginnen langs het campinggebouw, waar vriendlief even een fotootje wilde maken met die mooie blauwe lucht erboven. Om aan onze vrienden door te appen, die vrijdagavond (toen we daar op visite waren) nog zeiden dat zíj het niet zouden hebben zien zitten.. naar Sy met zúlke slechte weersvoorspellingen hehe..

(vriedlief appte erbij dat we de tent wel op hadden kunnen zetten, zulk mooi weer was het..! 😛 )

Jaxon en ik wandelden alvast naar het paadje langs de rivier, daar waar de begonia-kar staat..

.. alleen toen Jax merkte dat de baas achtergebleven was, stopte ie abrupt.. even wachten, vrouw hehe..

Algauw kwam de baas er dan weer aan en wandelden we over het overbekende paadje langs de Ourthe, en daarna onder de spoorbrug door en dan meteen naar rechts omhoog, waarna je in het dorpje zelf uitkomt..

Daar kiekte ik die prachtige al rood wordende wingerd met die matblauwe besjes.. zó mooi en al echt herfstig hè..

Hierna liepen we door langs het kerkje, het Lourdesgrotje en verder, om onderlangs Axels rots uit te komen.. de schapen bleken er te zijn op die helling..

.

En toen hadden we wel genoeg gewandeld voor die dag.. tijd voor een drankje.. we moesten nog klinken hè.. op het weekend en op ons hehe..

Dit drankje deden we in het cafétje in het campinggebouw.. maar toen we daarna naar de hotelkamer gingen om Jaxon z’n eten te geven, kwam er een flink donkere lucht aan en moesten we voor dat kleine eindje nog doorlopen ook om droog binnen te raken hehe!

Ineens niet zo zonnig meer, dat uitzicht uit de hotelkamer hehe.

Jaxon vrat z’n voer met smaak op.. en we namen even een rustje, languit op de comfortabele bedden hehe. Het zijn maar heel eenvoudige kamers hoor.. maar de bedden zijn in ieder geval okee. En voor de rest is alles er wat je nodig hebt.. én je zit droog hè hehe, da’s wel belangrijk met zulk wisselvallig weer..! Om een uur of zeven gingen we dan eens naar het restaurant, Le Cheval Blanc, dat pal voor het hotelletje staat.. we hadden gereserveerd en gingen het ons lekker laten smaken.. steak met roquefortsaus en een ijsje toe.. mjamm!

En dan merk je wel het verschil tussen de zomer en al bijna herfst.. het was al stikdonker toen we, nog helemaal niet zo laat, weer buiten kwamen..

Nog even een heel klein stukje het dorp op en neer om Jaxon te laten plassen en toen naar de kamer hoor.. we waren best moe hehe. Vriendlief zette nog een film op (er was Netflix op de tv daar), maar ik kon m’n ogen niet open houden en was al snel naar dromenland vertrokken.

De volgende dag.. scheen er weer een waterig zonnetje! wow.. dat beloofde.. we hadden natuurlijk een mooie boswandeling op ons programma die ochtend.. we hoopten dat het droog ging blijven.. al rékenden we er niet echt op.

Maar toen kwam er éérst even een flinke tegenvaller.. ik schreef al dat we als enigen in dat hotel zaten. Nu, dat kan, het is niet echt een hele drukke tijd meer.. maar wat bleek? Ondanks dat een overnachting nog evenveel kostte (en dat is niet héél erg veel, maar ook geen F1 of Budget-prijzen of zo..!), was er inmiddels geen ontbijt meer bij..! Dát had de campingbeheerder ons helemaal niet verteld.. slordig op z’n minst! Ik betwijfel of we dan wel geboekt hadden.. in ieder geval stonden we nu voor een dichte deur en toen een hulp die open deed en wij zeiden dat we kwamen ontbijten, waren we door die misser van de campingbeheerder allebéi in verlegenheid gebracht.. want die hulp wist natuurlijk niet dat wij dat niet wisten. .! Enfin.. terug naar de kamer, vriendlief naar een bakker in Bomal om broodjes.. en dan maar thee en oploskoffie gezet van de spulletjes die daarvoor op die hotelkamer staan. Niet het luxe ontbijtje dat we verwacht hadden, maar honger zouden we in ieder geval niet hebben. Terwijl vriendlief hierna de kamersleutel in ging leveren (de campingbaas liet zich nog steeds niet zien… z’n hulp vroeg of het gelukt was met de broodjes.. tsss), wachtten Jax en ik even bij het restaurant en daarna wandelden we gedrieën het dorp uit en het bos in..

de grote notenboom vóór het restaurant zat vól

Natúúrlijk is dat meteen flink omhoog, dat is bijna altijd zo hier hehe.. ik zag naast het paadje al de nodige zwammetjes..

Vriendlief en Jaxon waren zoals gewoonlijk eerder boven dan ik, op Axels rots.. en daar.. bleken de schaapjes nog steeds te zijn..! Jaxon vond het maar niks hehe..

.. de schaapjes vonden óns niks.. ik kon er niet eens meer een foto van maken, want ze maakten zich snel uit de voeten.. lekker rustig weer op Ax z’n plekje hehe..

.. en wij wandelden algauw weer verder.. op de crête bovenaan de berghelling..

.. tot aan het uitzicht op de klimrots de Nanduire en de Ourthe daar onder..

..hierna moet je heel even het bos uit, langs een (log-)bankje met een prachtig uitzicht op de Ourthevallei..

.. en dan klim je het volgende stuk bos weer in hehe.. via een wat rotsige opstap naar het paadje. Daar heb ik het altijd even te druk met klauteren om foto’s te maken, maar het paadje daarna, ja, daar heb ik wel weer foto’s van. Het loopt bovenlangs een flinke helling.. die diepte zie je op foto’s nooit zo goed, maar geloof mij maar, dat we daar redelijk voorzichtig wandelen hehe..

Er waren al wat zwammetjes te zien.. zoals op die dode berkenstam.. maar echt héél veel waren het er toch nog niet. Het is nog wat vroeg in de herfst natuurlijk, maar ik moet wel zeggen, dat er jaren geweest zijn hier, dat we helemáál geen paddenstoelen zagen. Waar dat aan ligt weet ik ook niet hoor! Ik zag nu wel nog een flinke paddenstoel.. ik denk een boleet, misschien wel de indigoboleet, aangezien ik de steel een blauwige gloed vond hebben. Maar ik brand m’n vingers niet aan namen van paddenstoelen.. zelfs met behulp van een goede gids om het op te zoeken, vind ik er té veel zo veel op elkaar lijken.. ik ben er nooit zeker van of ik de juiste voor heb.
In het laatste postje over dit weekend, maken we onze wandeling uiteraard af en kunnen we eindelijk die ochtend van een lekkere koffie genieten.. bij recreatieterrein Palogne.
Vandaag ga ik alvast weer nieuwe foto’s maken.. in de mooie stad Gent, waar ik m’n zussie Henny, die er nog nooit was, een beetje rond ga leiden. Enórm veel zin in.. van Gent krijg ik nooit genoeg! 🙂

.

.

.

.

.