Lieflijke kerkjes, stoere kastelen..

Yep.. we zaten daar best goed, op die camping Le Hameau des Champs in Cormatin.. dus we gingen er maar blijven voorlopig.. er was ook heel wat te zien in de directe omgeving en we wilden ook nog naar wat grotere steden die iets verder weg lagen, maar vanuit hier goed aan te rijden. Die tweede dag daar begon het dus echt lekker weer te worden, dus we konden ook eens een dagje rust houden.. wat we meteen ook al wel deden dus haha! Maar goed.. je hebt toch ook altijd nog wel wat boodschapjes nodig en een supermarkt was er in Cormatin niet. De dichtstbijzijnde was die in Lugny op 15km naar het oosten, waar we dag ervoor ook geweest waren, óf die in een middeleeuws dorpje 15km de ándere kant op.. dat dorpje heette St. Gengoux-le-National en dat kreeg op de kaart in ons kaartenboek een sterretje, wat betekent dat het interessant is om te bezoeken. Nou.. aan het einde van de middag reden we dan eens die kant op dan! Er was meteen na het binnenrijden parkeerplek genoeg, in vakken naast een fontein..

Oók daar iets opmerkelijks.. een infobordje waarop in twee talen een hele uitleg werd gegeven over de boom erbij. Blijkbaar waren er in 1798, na de Franse Revolutie, in heel Frankrijk her en der zogenaamde Bevrijdingsbomen geplant.. eikenbomen waren dat. Helaas had de eik hier in St. Gengoux algauw het loodje gelegd en werd daarom in 1802 vervangen door een kastanjeboom. Dié boom groeide uit tot een reus, één van de gedenkwaardigste bomen van Frankrijk.. volgens het bordje.. maar..

.. er stond nog maar een stomp..! ooh zonde hè.. ook de kastanje was blijkbaar gesneuveld. Had ik als gemeentebestuur toch maar dat bordje ook weggehaald hoor..!

Enfin.. we gingen eens een mooi rondje hier doen, beetje rondkijken en foto’s maken.. het was echt een leuk middeleeuws plaatsje dat ons in de verte aan Buis-les-Baronnies deed denken, ons geliefde reisdoel in het zuiden van Frankrijk voor klimvakanties..

De vele uithangbordjes vielen wel op.. die hebben ze in Buis niet!

En toen kwamen we bij de kerk uit.. ook deze had best een mooi bewerkt timpaan, al haalde ie het natuurlijk niet bij die van de St. Lazaire in Autun hè. De kerktoren was wel apart.. die had een aparte slanke klokkentoren en die twee waren verbonden middels een houten brug. Gek genoeg bewonderden wij dat alles wéér.. terwijl we het eigenlijk allemaal al eens eerder gezien hadden..! Wel al wat jaartjes geleden, dus hopelijk zijn we geëxcuseerd dan voor onze vergeetachtigheid hahahahaa!

Dit was een soort van klooster, in 1482 gesticht door paus Sixtus IV, die dit soort communes opzette, waarvan de bewoners allemaal al in de betreffende plaats woonden. Een ‘maison des concurés’ geheten.

Nou.. we wisten echt niks meer af van dat hele dorpje niet, dus we hadden toch genoten van ons wandelingetje daar hehe! En omdat we hadden besloten wat langer in deze regio te blijven, besloot ik hier meteen maar ansichtkaartjes te kopen voor de thuisblijvers. Het komt zó vaak voor dat wij eerder weer thuis zijn dan dat de kaartjes aankomen.. dat vind ik nooit zo leuk hehe, beter op tijd versturen. Er was een kleine krantenwinkel waar ze diverse kaartjes verkochten, van St. Gengoux zélf, maar ook van Cormatin en van de streek (de Saône&Loire was dat hè).. keuze te over.. en postzegels hadden ze ook.. prima. Ik was helemaal blij, want ik stuur graag kaartjes.. tótdat ik me in de auto op weg naar de supermarkt realiseerde, dat ik m’n adressenboekje helemaal vergeten was mee te nemen.. dat lag nog thuis..! Sh****t! Dat ging moeilijk worden dan.. welke adressen wist ik nog helemaal uit m’n hoofd? en welke konden we compleet maken met behulp van de postcodezoeker op de smartphone van vriendlief? Het viel uiteindelijk nog mee.. slechts van vijf potentiële ontvangers wist ik echt het huisnummer helemáál niet.. en later bleken dat er nóg een paar extra geweest te zijn, want van m’n middelste broer (die ik niet vaak schrijf) en van m’n oudste zus (die pas verhuisd is) dácht ik dat ik het wist, maar had ik het compleet verkeerd onthouden hahahaaa! Die laatste paar zouden het kaartje dan maar vanuit Rotterdam gaan krijgen hoor.. de rest ging die avond meteen al op de bus, toen we met z’n drietjes na het eten nog even een wandelingetje naar het dorp maakten..

Een heel nestje katjes met wonderlijke tekeningen.. blijkbaar zag ik deze vakantie na het hachelijke avontuur met de overstekende kat steeds overal poesjes hahaha! (de foto’s zijn niet heel erg scherp.. in de schemering heeft mijn simpele cameraatje het altijd moeilijk.)

De volgende ochtend begon ook weer redelijk lui hehe.. mag wel hè, ’t was vakantie per slot! Maar zoals altijd kon vriendlief niet de héle dag stil zitten en lezen.. en na de koffie gingen we dan de auto maar weer eens in, op weg naar nóg een paar mooie oude plaatsjes in de buurt.

Daarbij kwamen we eerst nog langs een prachtig kasteel dat ook geweldig mooi gelegen was en, wat best wel verbazingwekkend was, je kon het ook nog eens fantastisch zien liggen vanaf de weg.. er was zelfs een stopplekje voor auto’s langs de weg gemaakt.. nou, ik natuurlijk die auto uit..!

Het kasteel stond bij het dorpje Sercy en heet dan ook heel toepasselijk Chateau de Sercy haha! Het kasteel dateert oorspronkelijk uit de 12e eeuw, maar werd in de 14e al op veel punten gewijzigd en werd tijdens de Honderdjarige Oorlog ook beschadigd, waardoor er renovaties nodig ware.. zo ontstond een beetje een warboel aan verschillende torentjes. De opengewerkte toren rechts staat bekend als de Hourd-toren, het houten geraamte daar bovenaan staat op stenen consoles. De roterende trap in het midden werd in 1811 toegevoegd. Er was ooit een ophaalbrug, die, als ik de vertaling van de Franse Wikipedia goed begrijp, nu nog onder het gras verborgen ligt.

Verder onderweg veel zonnebloemvelden, maar wat ik eerder al schreef.. die waren allemaal al vér uitgebloeid en stonden met hun koppies omlaag, klaar om geoogst te worden..

In de verte doemde het eerste dorpje op ons programma al op, Chapaize.. offe.. de in verhouding best lange kerktoren kwam al snel in zicht..

Dat is echt de blikvanger van het kleine plaatsje, maar toen we de auto geparkeerd hadden op een klein terreintje aan de andere kant van de dorpskern, bekeken we de rest natuurlijk ook even. Mooie oude huizen, ook weer een kunstatelier en kleine terrasjes van zowel twee restaurants als iets wat zich een snackbar noemde, maar daar verkocht men dus pannenkoeken. Helaas was het op alle terrassen niet bepaald druk en dat geeft dan niet zo’n gezellige indruk hè..

Terug naar het kerkje.. dit 11e eeuwse romaanse kerkje (wijzigingen in de 12e eeuw) had als bouwmeesters benedictijner monniken uit Chalons-sur-Saône. De massieve ronde pijlers met driehoekige kapitelen wijzen op beïnvloeding door bouwmeester Volpiano en zijn werk in de plaatsen Dijon en Tournus. Niet alleen door de architectuur, maar ook door haar ligging is deze église St.-Martin een juweeltje.. omringd door het kerkhof met oeroude esdoorns. De machtige 35m hoge vieringstoren, die het kerkje volledig overheerst, maakt van de opklimmende koorzijde een imposant geheel (*aldus ons reisgidsje!)..

Terug op het parkeerplaatsje zagen we dat vanaf hier diverse wandelroutes begonnen.. dat was iets om in de oren te knopen.. voor wellicht een minder mooie dag zou dat een leuke activiteit zijn. Voor nu gingen we op weg naar een volgend plaatsje.. weer een middeleeuws plaatsje, dat Brancion heette..

Het dorp ligt hoog op een heuveltop tussen twee ravijnen en had nog vestingmuren en een -poort (die in de 14e eeuw aangelegd werden).. we wandelden het eens binnen.. dat kon hoor.. je kon het hele dorpje rondom het kasteel gewoon bekijken..

De prachtige oude houten markthal stamt uit de 15e eeuw..

We wandelden een beetje lukraak door de autovrije straatjes (je moest vóór het dorpje parkeren, op een doorgaans betaald parkeerterrein, maar toen wij er waren stond de slagboom gewoon open)..

.. en kwamen als vanzelf helemaal bovenaan de helling uit bij de église St.-Pierre, een eenvoudig 12e eeuws kerkje, met daarbij een prachtig uitzicht over de vallei.. en oplettende lezertjes zóúden kunnen zien, dat het hiér was, waar ik de twelfie nam die ik gebruikte in het postje over onze 40-jarige verkering hahaha..

Daar beneden zie je het kerkje van Chapelle-sous-Brancion.
Binnen in de kerk zijn 14e eeuwse fresco’s te bewonderen.. maar het was daarbinnen zó donker, dat mijn foto’s ervan allemaal niet gelukt zijn.

We genoten van ons bezoek aan dit mooie oude vestingdorpje, ook zónder dat aan het kasteel hehe.. en dronken ter afsluiting nog wat op een typisch terrasje, waarbij het leek of we gewoon bij iemand in de tuin zaten hahaha.. het verkooppunt was dan ook een tafel in de deur van de schuur..! 😉 De laatste foto’s van ons bezoekje verzamelde ik in een soort collage..

Het was wel even de laatste mooie dag (zo lekker warm dat de beestjes tevoorschijn gekomen waren.. zie de laatste foto, van de markthal!).. als we de weersvoorspellers moesten geloven.. er was regen op komst! Dat zou dan even tegenvallen, maar het bleek voor héél Frankrijk te gelden, die voorspelling en dan maakt het ook niet uit wáár je dan precies zit hè. En bovendien zou het maar één slechte dag zijn.. nou, dat kun je gemakkelijk even uitzitten.. we zouden de wing wel opzetten dan.

Of die regen nu kwam of niet, laat ik in een volgend postje zien. Fijn weekend allemaal!